Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen. Refren: Bóg miłosierny daje odkupienie. _____ MODLITWA ZA ZMARŁEGO Następuje modlitwa za zmarłego. A. K. Módlmy się. Tobie, Boże, pokornie polecamy naszego brata (naszą siostrę) N., którego (którą) darzyłeś wielką miłością w całym życiu doczesnym, Ty szukałeś każdego zagubionego człowieka i brałeś na siebie wszystkie nasze cierpienia i słabości. Ty nauczałeś nas jak mamy postępować, aby otrzymać życie wieczne. Dziś, gdy gromadzimy się przy naszym zmarłym ( naszej zmarłej) N., prosimy Cię, abyś przyjął cały trud jego (jej) życia, wszystkie cierpienia i wszelkie Czy da się przygotować na śmierć psa w domu? Pożegnanie z ukochanym psem może być bardzo trudne, ale dobrze jest zapewnić mu jak największy komfort w ostatnich chwilach jego życia. Według brytyjskiego Królewskiego Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami w ostatnich chwilach życia psa dobrze jest koncentrować się na tym, na co mamy W dalszej kolejności należy wybrać się do Urzędu Stanu Cywilnego, aby tam dopełnić niezbędnych formalności. Powinien to być Urząd odpowiedni do miejsca, w którym nastąpił zgon, a nie do miejsca zameldowania zmarłego. Koniecznych będzie kilka dokumentów: karta zgonu; dowód osobisty zmarłego; własny dowód osobisty. W warszawskiej Bazylice Archikatedralnej św. Jana Chrzciciela zakończyła się msza żałobna w intencji Tadeusza Mazowieckiego. - Żegnamy architekta i budowniczego Zdjęcie zmarłego na koronawirusa w trumnie. RPO do Ministerstwa Zdrowia Rodziny osób zmarłych postulują, aby dopuścić możliwość wykonania zdjęcia zwłok w trumnie przed jej zamknięciem. . Śmierć bliskiej osoby jest jednym z najbardziej dramatycznych doświadczeń w życiu człowieka. Aby lepiej oswoić się ze śmiercią i pożegnać ze zmarłym wiele osób wkłada do trumny drobiazgi i prywatne przedmioty, z którymi osoba ta za życia była związana. Data dodania: 2014-04-17 Wyświetleń: 11002 Przedrukowań: 0 Głosy dodatnie: 0 Głosy ujemne: 0 WIEDZA Licencja: Copyright - zastrzeżona Dla większości śmierć łączy się z lękiem, dlatego wielu specjalistów uważa, że wkładając coś do trumny, staramy się ten lęk oswoić. Jest to zarazem znak przywiązania do zmarłej osoby. Jak to dawniej bywało Trudno ustalić początek tych praktyk, ale wiadomo, że znane były jeszcze przed nastaniem chrześcijaństwa w niemalże wszystkich wierzeniach. Przeważało oczywiście kryterium użyteczności, które w miarę upływu czasu stopniowo się zmieniało. Gromadzone przez rodzinę przedmioty miały zapewnić zmarłemu spokojne pośmiertne bytowanie, dlatego przez wieki nieboszczyków grzebano z bronią, narzędziami rolniczymi czy pieniędzmi. Drobne podarunki miały również zapewnić spokój duszy. Stąd do grobów pierwszych chrześcijan wkładano czasem lampki oliwne, które miały oświetlać zmarłemu drogę do Boga i odpędzać złe duchy. Na dalszą drogę Dzisiaj nie wkłada się już raczej do trumny broni i narzędzi, jednak przedmioty ciągle mają spełniać powyższe zastosowania. Często więc decydujemy się na sprawienie zmarłemu nowego ubrania i butów, żeby w „nowym życiu” nie musiał nosić zużytej w trakcie ziemskiego bytowania odzieży. To, jakie przedmioty znajdą się w trumnie zależy jednak od rodziny i przywiązania do nich zmarłego. Najczęściej wkładamy rzeczy, z którymi zmarła osoba nie rozstawała się, jak okulary, kule do chodzenia, grzebień, itp. Jeśli nieżyjący był palaczem często zostawia się paczkę ulubionych papierosów. Podobnie sprawa wygląda z alkoholem. Rzadko również zdarza się, aby pochować zmarłego bez choćby niewielkiej sumy pieniędzy. Ponadto zostawia się przy nieboszczyku przedmioty związane z wiarą – różaniec, krzyż, książeczkę do nabożeństwa czy obrazek z wizerunkiem patrona. Na wszelki wypadek Czasem jednak zestaw, którym wyposażamy zmarłego w dalszą drogę, jest dużo bardziej urozmaicony. Zdarza się, że do trumny wkłada się krzyżówki, książki i płyty z muzyką, aby nieboszczyk nie nudził się w „życiu po życiu”. Do grobu zabieramy także nowinki techniczne, jak chociażby telefony komórkowe. Znane są przypadki, że rodzina opłaca abonament i utrzymuje aktywny numer nieżyjącego, aby móc usłyszeć jego głos nagrany na poczcie głosowej. Ciągle żywy jest również strach przed obudzeniem się w trumnie (tafofobia). Aby umożliwić ratunek takiej osobie w skład trumny wchodzi w takim przypadku, oprócz telefonu komórkowego czy walkie-talkie, niewielki zapas wody i żywności, a także butla tlenowa i latarka. W takich rozwiązaniach przodują zwłaszcza Stany Zjednoczone. Poczucie więzi Przykłady powyższych zachowań nie dziwią również księży katolickich, którzy w tego typu praktykach nie doszukują się pogańskiej spuścizny. Śmierć bliskiej osoby jest na tyle traumatycznym przeżyciem, że nawet do najbardziej zaskakujących zachować powinno się podchodzić z wyczuciem i zrozumieniem. I wyposażenie zmarłego nie ma znaczenia, czy to tradycyjny pochówek czy kremacja. Licencja: Copyright - zastrzeżona Skip to content Tradycje pogrzebowe – żałoba, wsparcie, czuwanie Na całym świecie znamy rozmaite tradycje pogrzebowe. Jednak istnieją wspólne elementy, dla każdego człowieka związane z umieraniem, bez względu na wyznanie. Jeśli odchodzi bliska nam osoba przeżywamy żałobę, potrzebujemy wsparcia jak również czuwamy przy zmarłym. Jak te tradycje odbywają się w Stanach Zjednoczonych? Wsparcie Śmierć bliskiego człowieka jest wielkim przeżyciem psychicznym. Odczuwamy ciężar straty, smutek, pustkę. W tym trudnym czasie bardziej niż kiedykolwiek potrzebujemy wsparcia rodziny, przyjaciół czy znajomych. Ciało zmarłego w USA wystawiane jest w domu pogrzebowym. W tym czasie każdy może przysłać kwiaty, które wystawione zostaną przy trumnie, a następnie przewiezione na cmentarz. Można również w odpowiednim czasie odwiedzić takie miejsce i spokojnie pożegnać się ze zmarłym. Trumna wystawiana jest zazwyczaj na kilka dni przed pogrzebem, aby każdy miał możliwość przybycia do domu pogrzebowego choć na chwilę. W samych uroczystościach uczestniczą najczęściej najbliżsi znajomi oraz rodzina. Zwykle dopiero po pogrzebie zaczynamy powoli wracać do normalnego życia i godzić się ze śmiercią. W czasie przed nim potrzebujemy pomocy i obecności bliskich aby spokojnie przetrwać ten okres. Przyda się najróżniejsze wsparcie od zwykłego dobrego słowa, rozmowy i wysłuchania aż po np. pomoc w gotowaniu. Dostarczenie do domu bliskich potraw, które np. wystarczy jedynie podgrzać z pewnością znacząco ułatwi im życie, gdyż rodzina może zjechać z większej odległości, w domu będzie więc wiele osób, które trzeba nakarmić, a nikt nie będzie miał w tym czasie głowy do gotowania. Prawdą jest, że nie ważne co zrobimy ale istotne jest aby zrobić cokolwiek. Liczy się intencja i pamięć. Tak jak na całym świecie tak i w Stanach Zjednoczonych pokutuje przekonanie aby w obliczu śmierci nie pozostawiać rodziny samej tylko pomóc na tyle na ile potrafimy i możemy. Żałoba Okres żałoby jest najczęściej kwestią indywidualną. Niektóre osoby nie noszą jej wcale, gdyż wskazują iż wówczas nie są w stanie pogodzić się ze stratą i wrócić do normalnego życia. Dla niektórych ludzi ubieranie się w czasie żałoby na czarno jest zbyt dużym obciążeniem psychicznym dlatego z niej rezygnują. Inni natomiast poprzez żałobę stopniowo godzą się ze śmiercią bliskiej osoby i pomaga im to w dalszym życiu. W większości światowych kultur żałobę nosi się w ciemnych barwach. W niektórych krajach hinduskich kolorem żałobnym jest natomiast biel. Ze względu na duże zróżnicowanie etniczne w Stanach Zjednoczonych ciężko powiedzieć dokładnie jak wygląda żałoba w tym kraju. Każda religia i każdy człowiek przeżywa ją na swój sposób. Podobnie wygląda kwestia długości żałoby. To jak długo powinniśmy ją nosić po konkretnym członku rodziny uzależnione jest najczęściej od tego jakiej religii jesteśmy wyznawcami. Niektóre kultury uznają np. że kobieta po śmierci męża powinna nosić żałobę do końca życia, inne nakazują dwa lata, inne rok. Zdarza się również występowanie definicji półżałoby, którą nosi się po dalszym krewnym lub po pewnym czasie pełnej żałoby zmienia się kolor czarny na szary na kolejny czas. Są to jednak sprawy tradycyjne, czyli niepisane zasady, które stosuje się w różnych państwach, w zgodzie z własnym sumieniem i wiarą. Tradycja daje nam poczucie bezpieczeństwa. Zwykle powstawała aby pozwolić spokojnie przetrwać trudne życiowe sytuacje. Ludzie wykształcili pewne zachowania, które stanowią część naszego życia. Żałoba po stracie bliskiej osoby również stanowi element wspierający naszą psychikę. Czuwanie Stany Zjednoczone wykształciły tradycję domów pogrzebowych, które zajmują się pełną organizacją pogrzebów. Przygotowują ciało zmarłego i pomagają w załatwieniu wszelkich formalności. Wiele z nich posiada również własne krematoria. Tradycyjnie niemal w każdej światowej religii odbywa się czuwanie przy zwłokach. Dawniej w większości odbywało się to w domach zmarłego i przebiegało z odpowiednimi obrzędami w otoczeniu licznych zabobonów. Obecna tradycja USA zakłada wystawienie ciała w domu pogrzebowym na kilka dni przed pogrzebem. Jest to okres swoistego czuwania nad zmarłym. Niektóre rodziny organizują w tym czasie modlitewne czuwania nad trumną. Jednak przez te kilka dni każdy ma możliwość odwiedzenia domu pogrzebowego, gdzie można spokojnie posiedzieć, pożegnać się ze zmarłym i pomodlić w jego intencji. Firmy jakimi są domy pogrzebowe wyniosły czuwanie nad zmarłym z domu i przemieniły jego formę na bardziej nowoczesną. Dało to również możliwość rozszerzenia tej tradycji, gdyż w domach czy mieszkaniach mogło się zebrać niewiele osób, a czasem jedynie najbliższa rodzina. Tutaj uczestniczy w nim znacznie większa ilość osób i każdy ma możliwość modlitwy nad ciałem. Inne tradycje Na świecie od początków istnienia ludzkości wykształciły się liczne tradycje wiązane z pogrzebem i pochówkiem. W Stanach Zjednoczonych obserwujemy ich swoiste połączenie związane z różnorodnością kulturowości zamieszkującej ten kraj ludności. Pojawiają się liczne zabobony, tradycje związane z pochówkiem i kremacją. Ciało może zostać pochowane na cmentarzu, skremowane. Ekskrementy natomiast mogą zostać umieszczone na cmentarzu, możemy je umieścić nad domowym kominkiem lub rozsypać w jednym z miejsc dopuszczanych przez prawo. To do jakich tradycji zastosujemy się w trakcie obrządku pogrzebowego bardzo często zależy jedynie od naszej woli. Czasami zmarli wyrażają własne życzenia związane z pogrzebem i organizowaną uroczystością, a zdarza się nawet, i to coraz częściej, że samodzielnie wszystko organizują jeszcze za życia. Wówczas bliscy nie muszą zaprzątać sobie głowy organizacją pogrzebu i najczęściej nie muszą również za niego płacić. Właśnie z tego powodu samodzielna organizacja własnego pogrzebu staje się coraz bardziej popularna. Niektóre rodziny przechowują w domach prochy wszystkich swoich bliskich zmarłych. Staje się to niemal ich rodzinną tradycją. Tak więc to jak wygląda cały obrządek i co dzieje się później ze zwłokami uzależnione jest nie tylko od regionalnych zwyczajów, religijnych nakazów i przesądów występujących w społeczeństwie ale również od tradycji rodzinnych, które coraz silniej zakorzeniają się w dużych wielopokoleniowych familiach. Podobnie tradycyjne w niektórych rodzinach jest tworzenie dużych grobowców, w których spoczywają wszyscy jej członkowie. Gdy zabraknie miejsca powstaje nowy duży grób. Są one tworzone najczęściej wśród osób, które są ze sobą bardzo blisko za życia i podejmują decyzję również o wspólnym spoczynku po śmierci. Tradycje są niezwykle ważne we wszystkich społeczeństwach. W USA są one niezwykle urozmaicone możemy więc poznać rozmaite zwyczaje i wierzenia ludzi z całego świata. Występująca w Stanach tolerancja dla innych wyznań religijnych jest bardzo szeroko zakrojona. Pozwala na organizację najróżniejszych form pochówku w zgodzie z własnym sumieniem. Jednak pamiętajmy, że dla każdego człowieka najważniejsze jest wsparcie i miłość, a także bliskość innych ludzi i ich pomoc w obliczu śmierci bliskich. Skupmy się więc na ofiarowaniu pomocy w takiej formie jaka nam odpowiada i dajmy z siebie tyle ile potrafimy aby pozwolić naszym przyjaciołom, znajomym i rodzinie jak najspokojniej przeżyć okres smutku po stracie bliskiego człowieka. Po tak wielkim przeżyciu każdy potrzebuje czasu aby wrócić do normalnego życia i pełni sił – psychologowie i psychiatrzy wskazują iż śmierć bliskiej osoby jest silnie traumatycznym przeżyciem, które mocno oddziałuje na naszą psychikę. Ważne jest więc abyśmy z odpowiednim wsparciem potrafili sobie z tym poradzić. Jeśli jesteśmy samotni i mieszkamy z dala od rodziny to po śmierci jedynej bliskiej osoby warto udać się na kilka sesji do psychoterapeuty, który pomoże nam poradzić sobie w nowej rzeczywistości. Takie postępowanie może zapobiec pojawieniu się groźnych schorzeń takich jak depresja, jak również wspomorze w znalezieniu w sobie siły do dalszego życia. Podobne wpisy Niezależnie od tego, czy śmierć jest dla nas momentem granicznym umożliwiającym przejście do innego świata, czy jest po prostu definitywnym końcem wszystkiego, jest po prostu faktem. Jest „czymś” co spotka kiedyś każdego z nas. Rytuał przejścia Każda kultura posiada coś, co nazywamy „rytuałami przejścia”. Są to różnego rodzaju ceremonie, które dla osób wierzących stanowią moment przekroczenia progu i rozpoczęcie kolejnego etapu życia. Niezależnie od tego, czy są to rytuały religijne, czy świeckie dla bliskich osoby zmarłej są one bardzo ważne. Ostatnia wola Pierwszy zwyczaj, który przyjęto mówi o tym, aby spełnić każde życzenie osoby konającej. Dlaczego? Być może ze względu na to, że jest to ostatni moment, w którym osoba umierająca kieruje do nas jakąś prośbę. Może kierować nami strach, obawa przed tym, że duch tej osoby w razie niespełnienia prośby będzie nas „nawiedzał” po śmierci. Spokój duszy Często mówi się o tym, aby w momencie śmierci mieć czyste sumienie. Dlatego właśnie dbano o to, aby wszystkie kłótnie zostały zakończone, a krzywdy wynagrodzone i zapomniane. W tym celu wzywano także księdza, który udzielał sakramentu pokuty i ostatniego namaszczenia. W ten sposób rodzina chciała ustrzec się przed duszą, która błądzi nie mogąc zaznać spokoju. Oswajanie duszy Jeszcze jakiś czas temu często osobie konającej wkładano do ręki gromnicę. Jest to świeca, która po raz pierwszy zostaje zapalona na chrzcie świętym. Jest ona znakiem ogarnięcia nas przez Chrystusa. Zapalamy ją często w domach, kiedy robi się burzowo, kłótliwie. W momencie śmierci miała oswajać duszę z przejściem na drugą stronę. W chwili konania domownikom nie wolno było okazywać rozpaczy, aż do czasu zgonu. Uważano, że może to utrudnić osobie umierającej odejście. Słysząc lament bliskich będzie próbowała trzymać się kurczowo życia, a w ten sposób przedłuży tylko swoje cierpienie. Złowieszcze spojrzenie Jedną z pierwszych czynności pozgonnych było i jest do dziś zamykanie osobie zmarłej oczu. Dziś robi się to tylko ze względów estetycznych, kiedyś jednak powody były inne. Wierzono, że zmarły mając otwarte oczy może wypatrzeć osobę, którą pociągnie za sobą. Pielęgnacja Jeszcze jakiś czas temu zmarłego przed umieszczeniem w trumnie ubierali i przygotowywali członkowie rodziny. Osoby starsze najczęściej miały już przygotowany strój na taką chwilę. W dzisiejszych czasach całą procedurą przygotowań zmarłego zajmują się zakłady pogrzebowe. Do dziś praktykuje się zwyczaj wkładania do trumny różnych przedmiotów z którymi osoba zmarła była związana. Do ręki natomiast wkładano książeczkę do nabożeństw lub różaniec, teraz stosuje się to coraz rzadziej. Puste noce Tradycja nakazywała, aby krewni oraz rodzina odwiedzili osobę zmarłą w domu i uczestniczyli we wspólnej modlitwie. Nie była to jednak modlitwa jednodniowa. Modlitwy przy zwłokach trwały trzy dni i trzy noce. Często tego typu ceremonie prowadziła jedna osoba, która była zorientowana w tym, co należy odmawiać. Teraz tego typu czuwanie odbywają się najczęściej w kaplicy cmentarnej. Ostatnie pożegnanie Pogrzeb podobnie jak dziś odbywał się najczęściej w trzecim dniu po śmierci. Trumnę z domu wynosiło się zawsze nogami do przodu, aby osoba zmarła nie chciała wrócić i niepokoić domowników. Zazwyczaj zajmowali się tym sąsiedzi lub osoby obce, aby osoba nieżyjąca nie zabrała ze sobą nikogo z rodziny. Na znak pożegnania się zmarłego z domem trzykrotnie stukano trumną o próg domu. Jeszcze kilka lat temu obnoszono trumnę z ciałem po całym gospodarstwie, aby osoba zmarła mogła się godnie pożegnać, teraz nie praktykuje się już tego. Ceremonie w kościele nie różniły się zasadniczo od tych, które odprawiane są obecnie. Zmianę możemy zauważyć jednak podczas samej ceremonii grzebania ciała. Rola księży została teraz ograniczona. Wprowadzone zostają coraz częściej mowy na cześć zmarłego, wygłaszają je członkowie rodziny, przyjaciele. Częściej na pogrzebach słychać w tle muzykę, która w jakimś stopniu związana jest z życiem osoby zmarłej. Możemy spotkać się także z prezentacją wideo, która prezentuje różne sceny z życia osoby, którą żegnamy. Materiał Partnera Śmierć bliskiej osoby jest zawsze trudnym przeżyciem. Tak samo jak organizacja pogrzebu. Trudno jest nam pogodzić się z odejściem kogoś kochanego, a musimy jeszcze zmierzyć się z przygotowaniem ostatniego pożegnania. Będziemy odpowiedzialni za podjęcie wielu decyzji. Jedną z nich będzie wybór trumny dla zmarłego. Na co zwrócić uwagę w zakładzie pogrzebowym, kiedy do wyboru mamy wiele rodzajów trumien? Odpowiadamy w artykule. Wzrost i waga zmarłego Przede wszystkim powinniśmy dobrać trumnę do wzrostu i wagi zmarłego. Zwłaszcza kiedy umiera dziecko bądź zmarły jest bardzo wysoki lub otyły. W takiej sytuacji standardowy rozmiar trumny może nie być odpowiedni. To nie problem, zakłady pogrzebowe mogą wykonać trumnę na zamówienie, zgodnie z właściwymi wymiarami. Wystarczy podać dokładne dane, a trumna będzie przygotowana zgodnie z naszymi wskazaniami. O ofertę cenową trumny na zamówienie należy pytać w wybranym zakładzie pogrzebowym. Materiał, z jakiego wykonana jest trumna Trumny dla zmarłego mogą różnić się między sobą materiałem, z którego zostały wykonane. Najczęściej trumny są produkowane z drewna sosnowego lub dębowego. Trumny sosnowe mają piękny, jasnobrązowy kolor. Można nadać im dowolny kształt, ponieważ sosna jest rodzajem drewna bardzo łatwym w obróbce. Z kolei trumny dębowe charakteryzują się niezaprzeczalną wytrzymałością i trwałością. Są bardzo gustowne i eleganckie, często wyróżniają się niepowtarzalnym wzornictwem. Podczas wyboru trumny, należy także zwracać uwagę na jej wnętrze. Wypełnienia mogą być wykonane z różnych materiałów, w tym z satyny, jedwabiu czy atłasu o dowolnym kolorze. Użyta tkanina ma duży wpływ na cenę. Tak samo jak dodatkowe zdobienia, np. koronka. Do trumny wkłada się też poduszkę. Umieszczamy ją pod głową zmarłego. Trumny kremacyjne W ofercie zakładów pogrzebowych znajdują się również trumny kremacyjne. Ich charakterystyki dokona nasz ekspert z Zakładu Pogrzebowego Szadkowski: Trumny przeznaczone do kremacji są wykonane z drewna lub tektury. Podobnie jak tradycyjne trumny, muszą podkreślać szacunek dla zmarłego. Są proste, ale bardzo wytworne. Pojawia się coraz większy wybór trumien kremacyjnych, ponieważ coraz częściej decydujemy się na spopielenie swoich zwłok. Po kremacji prochy zostają przeniesione do urny. Wybór trumny nie jest łatwym, ani tym bardziej przyjemnym zadaniem. Musimy jednak przejść przez cały proces organizacji pogrzebu, aby we właściwy i godny sposób pożegnać się ze zmarłym. W razie potrzeby pomocą służą pracownicy zakładu pogrzebowego. Udzielą wsparcia w podejmowaniu wszystkich decyzji, warto im zaufać. Dziękujemy za ocenę artykułu Błąd - akcja została wstrzymana Polecane firmy 0 0 0 0 Przeczytaj także Podczas organizacji ceremonii powinieneś pomyśleć o zdjęciu pogrzebowym zmarłego, które możesz umieścić obok trumny lub urny. Po co jest zdjęcie zmarłego na pogrzebie? Dowiedz się koniecznie! Odejście bliskiego to zarazem smutne i trudne wydarzenie w życiu. Wiedz jednak, że przygotowując pogrzeb, możesz zdecydować się na wystawienie podczas ceremonii fotografii zmarłego, by wszyscy przybyli mogli się z nim pożegnać i zerknąć na niego raz jeszcze, gdy był szczęśliwy i pełny życia. Rodzina nieboszczyka samodzielnie może zająć się przygotowaniem takiego zdjęcia i oprawieniem go w ramkę. Zdjęcie zmarłego na pogrzebie mogą przygotować także fachowcy, którzy zadbają o to, aby grafika była estetyczna, a jej wykończenie – zaskakująco piękne. Dlaczego warto zdecydować się na zdjęcie zmarłego na pogrzebie? Zdjęcie zmarłego na pogrzebie jest dobrym uzupełnieniem ceremonii pogrzebowej. Dzięki niemu żałobnicy mogą przypomnieć sobie, jak wyglądała osoba, która odeszła. Wspomnieliśmy już, że fotografię pogrzebową możesz ustawić przykładowo przy trumnie lub nieść przed nią – wszystko zależy od ciebie. Później możesz ją zostawić na cmentarzu w miejscu pochówku bądź zabrać ze sobą i umieścić w miejscu, w którym spędzasz dużo czasu. Sprawi to, że twój bliski na zawsze pozostanie w twojej pamięci, a zerkając na niego od czasu do czasu, będziesz mógł przypomnieć sobie miłe chwile, które z nim spędziłeś. Jeśli natomiast nie posiadasz wysokiej jakości fotografii przedstawiającej wizerunek zmarłego, to nie powinieneś się tym martwić. Wystarczy, że zgłosisz się do dobrego fotografa, dysponującego sprawdzonym sprzętem, który podejmuje się zleceń z zakresu zdjęć pogrzebowych. Taka osoba jest w stanie poprawić jakość zdjęcia nieżyjącej osoby, usunąć niepotrzebne elementy, a nawet tło i zastąpić je innym. Zadba ona również o oprawienie grafiki w wybraną przez ciebie ramkę. Czym jest fotografia post-mortem? To zwyczaj, który polegał na wykonywaniu zdjęć nieboszczykom. Nierzadko robiono również bliskim zdjęcia ze zmarłym, a później noszono je przykładowo jako medaliony. Choć dzisiaj może cię to przerażać, to w czasach wiktoriańskich było to czymś zupełnie normalnym i oznaczało to jedynie tyle, że nieboszczyk był dla rodziny szczególnie kimś ważnym. Do fotografowania ciał zmarłych na stojąco wykorzystywano specjalne stelaże, a czasem zdjęcia wykonywano bezpośrednio w otwartych trumnach. Dzisiaj podczas oglądania zdjęć pośmiertnych na pewno czujesz ogromny niepokój i nie wyobrażasz sobie fotografowania ciała bliskiej osoby, która odeszła. To jednak normalne, ponieważ niegdyś śmierć była obecna w ludzkim życiu. Osoby nieżyjące przebywały nawet kilka dni po śmierci w domach, gdzie opłakiwała ich rodzina. Obecnie natomiast śmierć stała się tematem tabu i wiele osób się jej boi i co więcej: coraz częściej odchodzi się nawet od otwierania trumny podczas pogrzebu, dlatego dziś robienie zdjęć podczas ostatniego pożegnania wydaje się tak bardzo niestosowne. Można jednak użyć zdjęcia zmarłego na pogrzebie zrobione jeszcze za jego życia. Choć zdjęcia z pogrzebu wciąż mogą budzić wiele kontrowersji, to jednak powinieneś wiedzieć, że fotografia funeralna ma wielu zwolenników. Zwykle na wykonanie takiego fotoreportażu decyduje się rodzina zmarłego, która chce zachować w pamięci ostatnią drogę bliskiej osoby. Nierzadko pełni on też funkcję archiwizacyjną – najbliżsi mogą chcieć zachować zarówno pamięć ludzi, jak i obrzędów dla kolejnych pokoleń. Fotografie z pogrzebu mogą być też dobrym rozwiązaniem zwłaszcza w czasach pandemii koronawirusa, gdy w uroczystościach może uczestniczyć ograniczona ilość osób. Wykonane zdjęcia podczas ceremonii pozwalają większej liczbie osób bliskich zmarłego uczestniczyć w ostatniej jego drodze. Podsumowując, umieszczenie zdjęcia zmarłego na pogrzebie jest doskonałym sposobem na to, aby przypomnieć wszystkim zebranym, jaka była za życia. Dozwolone jest również wykonywanie zdjęć na pogrzebie – absolutnie jednak nie za pomocą telefonu. Powinieneś zlecić to profesjonalistom np. ze sprawdzonego zakładu pogrzebowego. Zobacz także:

jak pożegnać zmarłego przy trumnie